Królowa niebios

Królowo Niebios

Cesarzowo Ziemi

Pani Monarsza

Czeluści piekielnych

Przyjm mnie pokorną między pokornemi

Niech pośród sług Twych siędę nieśmiertelnych

Mimo iż bardzo niegodna Twej łaski

Dobroć Twa Pani nadziemskiej pociechy

Większa o wiele niźli moje grzechy

Bez niej daremnie duszy się wydzierać

Tam, kędy świecą wiekuiste blaski

W tej wierze pragnę żyć, jak i umierać

Twemu Synowi

Powiedz, że w Nim żyję

Iż by me grzechy wymazał do tyla

Jako egipską rozgrzeszył Maryję

Lub jak wybawił mędrca Teofila

Który przez Ciebie spełnił święte dzieła

Mimo iż diabłu zaprzedał swą wolę

Strzeż mnie, bym w taką nie popadła dolę

Dziewico, któraś nie racząc otwierać

Żywota owoc bez zmazy poczęła

W tej wierze pragnę żyć, jak i umierać

Prostaczka jestem

Stara i uboga

Nic nie znam

Liter czytać nie znam zgoła

Oprócz parafii mej niskiego proga

Gdzie raj oglądam, harfy dookoła

I piekło, w którem potępieńców prażą

Jedno mnie trwoży, drugie zaś raduje

O daj Bogini, niech Twą radość czuję

Ku Tobie duszy daj grzesznej pozierać

Z ufnością w sercu i rzetelną twarzą

W tej wierze pragnę żyć, jak i umierać

W Twoim żywocie, o można Bogini

Jezus rzuciwszy precz niebiańskie kraje

Opuszcza niebo i spieszy nas wspierać

Na śmierć swą krasę młodzieńczą oddaje

On naszym Panem i Jego wyznaję

W tej wierze pragnę żyć, jak i umierać

______________________________

autor: François Villon (ur. 1431 lub 1432, zm. po 1463)

przekład: Tadeusz Boy-Żeleński

muzyka: Jacek Łągwa

wykonanie: Ich Troje